บางครั้งการที่คนเราทำงานอะไร โดยใช้สามัญสำนึกที่มีอยู่และไม่คิดอะไรมากมาย ทำงานให้เต็มกำลังความสามารถที่มีอยู่ เพียงแค่มีจุดมุ่งหมายอย่างเดียวใช้นักเรียนที่เราสอนได้มีความรู้ให้มากที่สุด (คิดเอาเองว่าที่สอนให้นั้นจะก่อให้เกิดองค์ความรู้แก่นักเรียนแน่นอน)

         ปรากฎว่า เมื่อวานนี้กลับได้รับการคัดเลือกจะผลปารประเมินของกลุ่มนิเทศการสอนทั้งโรงเรียนให้เป็นผู้ที่มีความสามารถในการสอน มีเทคนิคการสอนเป็นแบบอย่างแก่เพื่อนร่วมอาชีพได้ ต้องขึ้นไปบรรยายและถ่ายทอดให้กับเพื่อนครูทั้งโรงเรียนได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้

         ตอนที่ขึ้นไปพูดไม่รู้ว่าตัวเองจะเอามะพร้าวห้าวไปขายสวนหรือเปล่า ก็แหมครูเก่ง ๆ กันทั้งนั้น C 8 ก็หลาย C 9 ก็มี  แต่เมื่อพูดไปก็ดี มีแง่มุมกระท้อนกลับมาเยอะ มีการเข้ามาขอความรู้หรือเทคนิคที่เรามี ที่เราถ่ายทอดให้แก่นักเรียน  เทคนิคการสอนที่มี เช่น ทำเอกสารประกอบการเรียนรู้เองทุกวิชาที่สอน (ใช้อ่านประกอบ) ใช้การสอนโดยคอมพิวเตอร์ผ่านเครื่องโปรเจคเตอร์ (ลงทุนเอง..เฮ้อ)   ผลิตสื่อ CAI โปรแกรม Ahorware เพื่อใช้สอนเสริมหรือสอนซ่อมเสริมแก่นักเรียนที่ไม่ผ่านเกณฑ์ประเมิน   สื่อที่ใช้ส่วนใหญ่เป็นสื่อ ICT เพราะว่ามีความเชื่ออย่างหนึ่งว่า จะบรรยายเป็นล้านล้านคำพูด ไม่สู้เท่าให้นักเรียนเห็นด้วยตาตัวเองจะดีเสียกว่า

          เป็นวิทยากรมาตั้งหลายครั้ง แต่ไม่เคยเป็นในโรงเรียนตัวเอง ตื่นเต้นน่าดู แต่ถ้าถามว่า ภูมิใจไหม ที่ได้รับเลือก ตอบว่า ภูมิใจยิ่งกว่าการได้รับเลือกเป็นข้าราชการตัวอย่างระดับชาติอีกค่ะ  เพราะสิ่งที่เรามี สิ่งที่เราทำ มีคนสนใจและยอมรับที่เรียนรู้จากเราไป ได้ประโยชน์จริงและมีคนหลายคนที่พร้อมเข้ามาแลกเปลี่ยนและยังเสนอแนะแนวทางอื่นให้แก่เราได้พัฒนาต่อไปอีกด้วย  ...แค่นี้ก็ปลื้มแล้วค่ะ