สถานะการณ์บ้านเมืองดูแล้วน่าเป็นห่วงนะครับ หลายท่านคงรู้สึกกังวลและไม่สบายใจ หลายท่านอาจเข้าขั้นเครียดและอาจถึงกับล้มป่วยเลยทีเดียว ถ้าเราผ่านเหตุการณ์นี้ไปได้ คงต้องใช้เวลาอีกหลายปี อาจจะเป็นสิบปีในการฟื้นฟูนะครับ

ผมจึงขอพาทุกท่านออกจากความเป็นจริงไปสู่โลกนิยายสักหน่อย เผื่อท่านจะรู้สึกดีขึ้นครับ ในช่วงเวลาว่างๆ โดยเฉพาะก่อนนอน ผมมักจะหาหนังสือมาอ่าน อ่าน อ่าน อ่านมันหลายๆ เรื่องนะครับ เศรษฐกิจ สังคม การเมือง นิยาย การ์ตูน เป็นการหลีกหนีความเครียดจากงาน และเป็นยานอนหลับขนานเอก

เรื่องที่อ่านในช่วงที่ผ่านมาคือ วันสุดท้ายของดาวคริปตอน (The Last Days of Krypton) เขียนโดย K.J.Anderson ครับ ดาวคริปตอนคือบ้านเกิดของซุปเปอร์แมน ฮีโร่ของโลกมนุษย์ เนื้อหาของนิยายกล่าวถึงช่วงเวลาก่อนซุปเปอร์แมนจะเกิด พ่อเขาชื่อ จอร์เรล เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่เก่งที่สุดของดาว แม่ชื่อ ลาร่า เป็นสถาปนิกและจิตรกร ดาวคริปตอนมีการปกครองโดยสภาการปกครองซึ่งไม่ชอบการค้นคว้าทางวิทยาศาสตร์ แต่ จอร์เรล ค่อนข้างมีตังส์ จึงทำการทดลองค้นคว้าของตัวเองเงียบๆ เป็นงานอดิเรก

วันหนึ่ง จอร์เรล ทำการทดลองเรื่องมิติพิศวง (Phantom zone) และตกลงไปอยู่ในนั้นซะเอง ใครตกลงไปในมิติพิศวงนี้จะเหมือนกับการติดคุก ไม่มีแสง ไม่มีที่สิ้นสุด เข้า-ออกไม่ได้ถ้าไม่มีเครื่องมือพิเศษ ที่สำคัญคือจะรู้สึกงงงวยเพราะจะรู้สึกว่ามีตัวตนและไม่มีตัวตนไปพร้อมๆ กัน แต่จากความช่วยเหลือของ ลาร่า ซึ่ง จอร์เรล จ้างมาตกแต่งบ้าน จอร์เรล จึงหลุดออกมาจากมิติพิศวงได้ และทั้งคู่ก็พบรักกัน

จากการค้นคว้าของ จอร์เรล และ พี่ชายชื่อ ซอร์เรล พบว่าดาวคริปตอนตกอยู่ในปัจจัยเสี่ยงภายนอก 4 ประการ ได้แก่ 1.ดาวฤกษ์ (ดวงอาทิตย์ของคริปตอน) กำลังหมดอายุและจะเกิดซุปเปอร์โนว่าเมื่อไหร่ก็ได้ 2.แกนของดาวคริปตอนกำลังจะไม่เสถียร ดาวอาจแตกได้ 3.ดางหางขนาดใหญ่มีวงโคจรซ้อนทับกับวงโคจรของคริปตอนพอดี ถ้าดาวหางเข้าชนดาว หายนะอาจเกิดได้หลายแบบ เช่น สิ่งมีชีวิตสูญพันธุ์ ดาวแตก ฯลฯ 4.มีมนุษย์ต่างดาวอื่นๆ หวังจะครอบครองคริปตอนเป็นบริวาร

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสภาฯ ไม่สนใจวิทยาศาสตร์ จึงไม่สนใจสิ่งที่สองพี่น้องค้นพบและวางเฉย แค่นี้ยังไม่หนำ สภาฯ ยังสั่งห้ามมิให้ทั้งคู่ทำการอันใดโดยพลการด้วย จอร์เรล และ ซอร์เรล จึงต้องหาวิธีแก้ปัญหากันเอาเองแบบเงียบๆ .......

และแล้วจุดเปลี่ยนก็เกิดขึ้นอย่างไม่คาดฝันนะครับ แต่เวลาของผมหมดซะก่อน ก็เอาไว้ต่อตอนหน้าละกันนะครับ